Wyzwanie na Instagramie #odgracampokojdziecka

Odgracanie pokoju dziecka / nastolatka w 7 dni Prowadząc Rodzinne Treningi Mentalne  (wtedy często odwiedzam Wasze domy) zauważam, że dzieci posiadają zabawki w kilku kategoriach: 1. Zainteresowania 2. Jeszcze trochę się tym bawi.  3. Bo babci będzie przykro jak wydamy .  Każdej z powyższych kategorii kończy się okres ważności.  Zainteresowania.  Następuje zmiana zainteresowań lub razem z wiekum zainteresowanie zmienia się w pasję.  Jeszcze trochę się tym bawi.  Grającym Pingwinem w wieku 5 lat. Zauważ, że zabawki są po to aby …

3 sposoby na pomaganie dzieciom

3 sposoby na pomaganie dzieciom

Pomagać czy nie pomagać? Oto jest pytanie. Odpowiedź brzmi: WSPIERAĆ i tylko wtedy gdy DZIECKO SAMODZIELNIE POPROSI. Uczucie osiągnięcia celu jest świetne! Jednak czasami poczucie pracy nad poprawą, polepszeniem czegoś i próbowaniem nowych rzeczy. Do momentu, kiedy mamy motywację.

Kiedy nasze dzieci odniosą sukces, cieszymy się i celebrujemy z nimi. Kiedy zauważamy błędy, chcemy szybko je korygować. Jednak to na błędach człowiek uczy się w większości przypadków.
Wyobraź sobie, że dziecko chodzi do szkoły. Jest w pierwszej klasie. Przed nim próby wzlotów i upadków w pisaniu liter, składaniu sylab i przepisywaniu zdań. W domu ma trenować w swoim zeszycie z kaligrafii. Za każdym razem, gdy litera „r” wygląda, jak odlatujący ptaszek, bierzesz gumkę i zmazujesz. Następnie prosisz, aby dziecko napisało ponownie. Po dwudziestym razie rzuca ołówek, uważając, że to głupie. Ty odczuwasz złość i dochodzi do konfliktu.

Znasz to?

A teraz wyobraź sobie, że piszesz projekt. Może to być książka, wpisywanie w Excel co tam sobie życzysz. Piszesz…
Nagle przychodzi ktoś, czyta, kasuje i mówi, że masz to poprawić, bo taki projekt nie przejdzie. Sytuacja się powtarza po godzinie i do dwóch. Co robisz? Jak się czujesz?
Niezależnie czy sytuacja dotyczy młodego, czy starszego człowieka, każdy z nas ma układ nerwowy i inteligencję emocjonalną. Serio.

Jak pomóc naszym dzieciom zrozumieć, że proszenie o pomoc jest dobrą umiejętnością?

1. NAUCZ DZIECKO PRZYZNAĆ SIĘ DO SŁABOŚCI.

W książce „Dziecko z potencjałem” opisuje dziecko w szklanej kuli. Bardzo łatwo jest nam wsadzić dziecko w kulę idealnego życia. Córka najładniej tańczy, synek najlepiej strzelający braki, Ona najlepiej czyta, a on najładniej rysuje kotka. Kiedy wmawiamy dziecku, że jest idealne, we wszystkim, co robi. Zderzenie z rzeczywistością może okazać się dla niego wyzwaniem.
Każdy z nas ma pewne uwarunkowanie do wykonywania czynności, budowania relacji i osiągania sukcesów w różnych dziedzinach.
To jest w porządku, że Jasiek pisze szybciej, a Kasia lepiej recytuje wiersz. Ponieważ ja mam super słuch i szybko biegam.
Kiedy dziecko nauczy się dostrzegać swoich słabości łatwiej, będzie mu nad nimi pracować oraz prosić o wsparcie w ich rozwoju.

                                                                         Czy dziecko potrzebuje pomocy?  Przeczytaj więcej...

2. NAUCZ DZIECKO PROSZENIA O POMOC. 

„Tylko cienisty proszą o pomoc”, „To wstyd prosić o pomoc”, „Inni będą myśleć, że jestem słaby”, „Mężczyzna sam powinien to załatwić”, „Nie mówi się innym o swoich problemach” to kilka z przekonań.
Możesz modelować umiejętność proszenia o pomoc, nie wchodząc do pokoju następnym razem, gdy Twoje dziecko będzie się borykać z jakimś zadaniem. Gdy nadal widzisz brak postępów, powiedz: „Widzę, że pracujesz nad nową łamigłówką. Może posortowanie elementów według koloru mogłoby być pomocne.”
Następnym razem, gdy Twoje dziecko będzie miało z czymś większy problem, a nie będzie o tym informowało, spróbuj podejść bliżej i powiedzieć cichym głosem „Wygląda na to, że zadanie domowe z matematyki jest dziś dla ciebie trudniejsze. Czy mogę tu siedzieć i dotrzymywać Ci towarzystwa, kiedy nad tym pracujesz? ”

3. NAUCZ DZIECKO POMAGANIA INNYM. 

Dzieci mogą się nauczyć, że mogą pomagać innym, będąc systemem wsparcia. Słuchanie, jak inni pracują nad problemem. Twoje dziecko może przedstawiać sugestie lub obserwacje. Daje drugiemu dziecku wsparcie, że nie jest sam i może liczyć na jego pomoc.
Twoje dziecko nie musi być ekspertem, aby móc wspierać. Pomocne może być po prostu dotrzymywanie komuś towarzystwa podczas wykonywania nowego zadania. Uprzejma obecność Twojego dziecka może być wszystkim, czego potrzebuje inne dziecko, aby mieć cierpliwość, aby dalej próbować.
Powiedzenie komuś, że wierzymy, że może to zrobić, bez względu na to, jak mały może się wydawać cel, może zmienić sposób myślenia i pomóc drugiej osobie dostrzec możliwości, a nie ograniczenia. Kiedy zauważysz taką sytuację i masz chęć pomocy, możesz powiedzieć: „Widziałam, jak zachęcałeś swojego młodszego brata do zawiązania butów! To niesamowite, że jesteś przy nim! ” Wspieraj jedną z ważniejszych umiejętności w rozwoju dziecka.

Jak wygląda ta umiejętność u Twojego dziecka? Daj znać w komentarzu.  

Dodaj komentarz

Pokochać naukę w 5 krokach

Pokochać naukę w 5 krokach

Niemowlęta i dzieci mają naturalnie wrodzoną ciekawość. Chętnie poznają otaczający ich świat, chłonąc nowe informacje i umiejętności, takie jak gąbki.Gdzieś po drodze ta naturalna miłość do nauki jest często UTRACONA. Wiele dzieci nie lubi, a nawet boi się szkoły i uczenia się nowych rzeczy.Związane jest to również z wieloma przekonaniami oraz systemem nauki, które nakazują, w jaki sposób ma uczyć się dziecka, pomijając jego naturalne zdolności do nauki. 

Na szczęście miłość do nauki można rozwinąć i pielęgnować za pomocą kilku prostych strategii.

1. Pomóż dzieciom odkryć zainteresowania i pasje
Oczywiście jednym ze sposobów na wzbudzenie miłości do nauki jest pomoc dzieciom w odkrywaniu i zgłębianiu tematów, które je interesują.

Badania pokazują, że nauka jest lepsza, gdy dzieci mogą wybierać interesujące ich tematy. Wykonać projekt na taki temat, który ich interesuje. Tutaj warto zwrócić uwagę, że jeśli naszym celem jest nauczyć dzieci tworzenia projektów, bo bardziej przyjemne będzie to, jeśli dziecko uruchomi swoje moce. Jest to jeden z powodów, dla których nauczyciele tak skutecznie wprowadzają wybór w klasie.

W książce „Dziecko z potencjałem” wspominam Ci o wpływie pasji na samoocenę oraz to, że kluczem do uwolnienia potencjału dziecka jest znalezienie zainteresowań dziecka i pomoc w ich rozwoju.

Porozmawiaj z dzieckiem o tym, co robi, czyta, ogląda i się uczy. Pokaż mu różne doświadczenia, takie jak muzea, przedstawienia teatralne, ogrody zoologiczne itp. Pomóż mu w czytaniu książek na różne tematy z lokalnej biblioteki. Wszystkie te czynności mogą pomóc Ci znaleźć i rozbudzić zainteresowania Twojego dziecka.

Istnieją różne kwestionariusze, które pomogą Ci zidentyfikować pasje dziecka. Gdy już określisz, co lubi Twoje dziecko, zapewnij mu zasoby, które pomogą mu dalej zgłębiać te zainteresowania.

Można to również zrobić w klasie: Jeśli wiesz, że jeden z twoich uczniów uwielbia piłkę nożną, zainteresuj go czytaniem, znajdując książki na ten temat. Naturalnie uczyni to naukę bardziej ekscytującą. Poproś o przygotowanie prezentacji i stworzenie testu dla klasy. Niech teraz on będzie nauczycielem / trenerem swoich przyjaciół… oraz nauczyciela (co za frajda). 

2. Zapewnij dziecku możliwość praktycznego doświadczenia.

Badania wielokrotnie wykazały, że nauka praktyczna jest najbardziej skuteczna w przypadku dzieci. Kiedy uczniowie się poruszają, dotykają i doświadczają, czyli używają zmysłów, uczą się lepiej.
Nauka bezpośrednia nie tylko pomaga dzieciom przetwarzać informacje, ale jest też przyjemniejszym sposobem uczenia się.

Większość dzieci po prostu nie lubi czytać z podręcznika, kopiować notatek lub „uczyć się” na pamięć. Jednak doświadczenia i praktyczne zajęcia pobudzą zainteresowanie i wyobraźnię dziecka.

Nauczyciele powinni w jak największym stopniu uwzględniać ruch, interakcje i wrażenia dotykowe w klasie lub w domu, jeśli zajęcia odbywają się online. Jednym prostym i skutecznym sposobem na to jest użycie kreatywności i wyobraźni

Spróbuj znaleźć praktyczne, angażujące doświadczenia dla swojego dziecka. Niech nauka stanie się przygodą. Zapoznaj się z zestawem ćwiczeń, które znajdują się w kanale YouTube Free Mind of Child TV, aby zapoznać się z wieloma zabawnymi zajęciami związanymi z nastawieniem na rozwój mentalny. Dzieci będą ćwiczyć kreatywność, prawdopodobnie rozwiązywanie i uczenie się na błędach.

Te doświadczenia pomogą Twojemu dziecku efektywnie uczyć się, a także dadzą mu pozytywne i przyjemne doświadczenia w nauce.

3. Spraw, aby nauka była przyjemnością.

Nawet pozornie suche przedmioty mogą stać się przyjemniejsze dzięki piosenkom lub działaniom twórczym.

Na przykład, jeśli dzieci uczą się o wojnie, możesz udzielić wskazówek i poprosić dzieci o odgadnięcie właściwej wojny lub ułożenie do niej zagadek. Możesz łatwo tworzyć BINGO, krzyżówki lub wyszukiwania słów. Strony internetowe, takie jak Kahoot, ułatwiają również nauki w formie cyfrowej.

Możesz także dołączyć projekty artystyczne, muzykę lub kreatywne pisanie do dowolnego przedmiotu. Utwórz piosenkę o cyklu wody lub napisz historię z perspektywy kijanki, która przekształca się w żabę. Zbuduj model układu słonecznego, używając materiałów, które znajdziesz w domu lub klasie.

Czasami wystarczy użyć humoru lub opowiedzieć ciekawą historię związaną z nauczanym materiałem, aby doświadczenie było przyjemniejsze.

Innym sposobem na uprzyjemnienie nauki jest stosowanie „przerw mózgowych”. To pauza od nauki w celu wykonania „durnej” czynności. 
Gdy dzieci zaczną postrzegać naukę jako przyjemniejszą i mniej stresującą, ich zamiłowanie do nauki będzie rosło.

Dodatkowym elementem wspierania nauki jest podnoszenie poziomu pozytywnego myślenia. Badania wykazały, że to sposób myślenia wpływa na odnoszenie sukcesów zarówno w edukacji, biznesie i życiu prywatnym. Mam dla Ciebie gotowe narzędzie. „Książka Pozytywnych Myśli” to zestaw treningu mentalnego dla dzieci i nastolatków (z której korzystają dorośli), która podnosi efektywność w działaniu. 

4. Znajdź styl uczenia się swojego dziecka.

Dzieci mają swój własny, niepowtarzalny styl uczenia się lub taki, który jest dla nich najbardziej efektywny. Ja w swojej pracy opieram się na Inteligencjach Wielorakich, w których wyróżniamy następujące typy inteligencji logiczno-matematyczną, językowa, przyrodnicza, muzyczna, przestrzenna, cielesno-kinestetyczna (ruchowa), interpersonalna oraz intrapersonalna, jak również na Talentach Gallupa. 

Osoby uczące się przestrzennie przetwarzają informacje najskuteczniej, gdy są przedstawiane na piśmie lub w postaci obrazów. Są bardzo spostrzegawcze, mają doskonałe wspomnienia i często lubią sztukę.
Uczniowie z inteligencją muzyczną lubią słuchać informacji. Są dobrymi słuchaczami, dobrze wykonują polecenia i często mają siłę werbalną i/lub zdolności muzyczne.
Uczniowie kinestetyczni są fizyczni, często przodują w sporcie lub tańcu. Najlepiej uczą się poprzez ruch i dotyk. Mogą liczyć na palcach lub często wykonywać gesty.

Pozostałe inteligencje należy dodawać do tych trzech powyższych. Dziecko z dominującą inteligencją przyrodniczą przyjemniej będzie uczyło się tabliczki mnożenia na grzybach niż na patyczkach. 
Wiele dzieci wykazuje zdolności we wszystkich trzech z tych obszarów, ale jedno jest prawdopodobnie silniejsze od innych. Jeśli potrafisz znaleźć siłę dziecka, możesz pomóc mu uczyć się w sposób, który będzie dla niego najwygodniejszy i najbardziej przyjemny.

Intra i Interpersonalne to inteligencje osobowości. Uczeń ma zdolności o pracy samodzielnej lub grupowej.

5. Rozmawiaj, a nie wykłady

Niech nauka będzie rozmową, w której dzieci lub uczniowie mogą aktywnie uczestniczyć, a nie tylko wykładem, który muszą biernie wysłuchać.

Kiedy Twoje dziecko okaże, ciekawość zadając pytanie, postaraj się odpowiedzieć na nie jak najlepiej. Dzieje się tak również w klasie. Nawet jeśli pytanie jest nieco niezwiązane z tematem, wykazuje zainteresowanie i stwarza uczniom okazję do nauki.

Jeśli nie znasz odpowiedzi na pytanie, wspólne znalezienie odpowiedzi może być zabawnym i niezapomnianym doświadczeniem.

Możesz także rozszerzyć rozmowę, zadając otwarte pytania. Rozpocznij swoje pytania od „Dlaczego”, „Jak” lub „Co by się stało, gdyby…?” Te pytania mogą przenieść dzieci na wyższy poziom krytycznego myślenia i rozwiązywania problemów.

Zwracanie uwagi na pytania zadawane przez dziecko pomoże Ci również odkryć jego zainteresowania, które możesz następnie uwzględnić w przyszłych rozmowach lub lekcjach.

Dodaj komentarz

Gdzie mój czas? Jak pomóc nastolatkowi ogarnąć się w czasie?

Gdzie jest mój czas? Jak pomóc nastolatkowi ogarnąć się w czasie? Małe dziecko mały problem. Duże dziecko większy problem! Całkowicie się z tym nie zgadzam. Dziecko to człowiek.A skoro ktoś jest dla Ciebie problemem to warto się tutaj głębiej zastanowić. Być może to zachowanie dziecka jest dla Ciebie problematyczne dlatego w listopadzie zapraszam Cię do świata zarządzania i planowania przez dzieci i młodzież. Prawdą jest to, że przedszkolak ma jeszcze problem, aby logicznie wyliczyć czas, gdyż za tę czynność odpowiada …

Reaktywacja bloga

To jest REAKTYWACJA bloga ! Po dość długim czasie wracam do tworzenia treści, która inspiruje nie tylko rodziców. Okazuje się, że dyrektorzy placówek edukacyjnych i rozwojowych, nauczyciele czy trenerzy z przyjemnością dzielą się moimi technikami ze swoimi uczestnikami zajęć.    A więc ten blog będzie dla każdego kto interesuje się GROWTH MINDSET czyli mentalnym wzrostem rozwoju dzieci.  Zobacz wideo w którym mówię czym jest mentalny wzrost.  Oto kilka najbliższych tematów, które poruszę na blogu. Daj znać w komentarzu, który jest …

Kim jesteś?

Kim jesteś? Pierwszy najczęstszym pytaniem rozpoczynającym terapię czy sesje mentorskie brzmi „Jaki jest Twój cel?” lub „Co Cię do mnie sprowadza?”. Możemy podzielić ludzi na dwie grupy. Pierwsza: Idzie na sesje 1:1 aby rozwiązać obecny problem w związku, z dziećmi, w pracy, ze zdrowie oraz grupa druga: stawiają na samorozwój. W każdej z tej grup zauważyłam, że trudniej jest osiągnąć cel jeśli klient ma trudność odpowiedzieć na pytanie „Kim jesteś?”. I nie chodzi tutaj tylko o grupy społeczne. Zobacz poniże …

SPA dla umysłu w Kreowaniu Marki w kryzysie.

SPA dla umysłu w Kreowaniu Marki w kry​zysie Czas pandemii można wykorzystać na dwa sposoby. A. Zostaje w domu. Oglądam Tv. Narzekam. Czekam.  B. Zostaję w domu ( w bezpiecznym miejscu). Uczę się. Działam. Przekładam działania na „PO PANDEMII”.  Co wybierasz?  Ja zdecydowanie wybrałam sposób B. A pomogło mi w tym zadbanie o swój umysł. W tym wpisie podzielę się z Tobą jak zdam o swój mental i kreowanie marki w czasie pandemii.  1. Czytanie książek To świetny moment aby przeczytać …

Marzę o szkole z nauczycielami, którzy realizują SIEBIE.

Marzę o szkole w której nauczyciel będzie realizował SIEBIE. Marzę  nowej edukacji. Co mam na myśli pisząc „NOWA”. To edukacja dająca uczniom kompetencje życiowe. Przygotowująca do samodzielnego życia, ucząca, jak się uczyć i pokochać proces uczenia się.   Wiem, że mózg uczy się przez ruch. Że siedzenie w ławce to wiezienie dla mózgu! Że szkoła nie przygotowuje do samodzielności i zawodów przyszłości.Każdego dnia doświadcza pracy z dziećmi z depresją wywołaną edukacją!Dzieci nie lubią się uczyć!Dlaczego?Bo nikt ich nie nauczył JAK SIĘ …

Przedszkole a Emocje​

Przedszkole a Emocje Dwa czy trzy lata to już poważny wiek. Rozpoczynam swoją edukację w przedszkolu po to aby uczyć się siebie i budowania relacji z rówieśnikami.  Przedszkole za karę czy w nagrodę? To z jakim podejściem rozpocznie przedszkole Twoja pociecha zależy w dużej mierze od nauczycieli jednak nie warto ukrywać, że to Twoje podejście do sytuacji będzie miała największe znaczenie dla dziecka. Zastanów się w jakich sytuacjach najczęściej odczuwasz stres? Rozpoczęcie pracy? Rozmowa rekrutacyjna? Egzamin? Każda z tej sytuacji …