Ćwicz uważność w czterech krokach

Spotkałeś na swojej życiowej drodze Mindfulness czyli trening uważności? szkole odbywają się treningi z piłki nożnej, koszykówki a nawet trening szybkiego czytania. A co z treningiem radzenia sobie ze stresem, który w szkole występuje tak często?

 

Uważność to bycie obecnym w danym momencie bez oceniania czy jest ona dobra czy zła. Brak analizowania przeszłości na którą już nie masz wpływu oraz nie zastanawianie się co przyniesie Ci przyszłość.

Uważność to bycie świadomym obecnej chwili, myśli, emocje jakie Ci towarzyszą oraz tego jak reaguje na nie Twoje ciało.

U-zmysławiasz sobie SIEBIE w ŚWIECIE w którym żyjesz w OBECNYM momencie.

Jak uczyć dziecko uważności?

1.Świadomy oddech.

Oddech jest mostem łączącym myśli z emocjami. Za każdym razem gdy Twoje dziecko odczuwa strach, złość lub niepokój skieruj jego uwagę na oddech, który znajduje się w BRZUCHU. Z uwagą i spokojem zauważcie wdeeCH i WYyyydech. Możecie do tego ćwiczenia użyć maskotki.

2. Skup całą uwagę na jednej rzeczy.

Gdy układasz z dzieckiem klocki lub kolorujecie spróbujcie skupić całą uwagę na tej czynności. Gdy myśli dziecka zaczynają odpływać niech powie „STOP”. Podczas jedzenia śniadania, mycia zębów czy odrabiania lekcji trenujcie uważność.

3. Bądź obecny.

Zatrzymajcie się na moment. Gdzie jesteście? Co robicie? Idziecie? Szybko? Wolno? Skaczecie? Jaki jest Wasz cel podróży? W co jesteście ubrani? Jaki jest Wasz oddech? Co widzisz przed sobą? Bycie obecnym umożliwia Wam lepsze poznanie otaczającego Was świata.

 

4. Rozwijaj Zmysły.

To dzięki nim odbierasz otaczający Cię świat. Wiesz, że cytryna jest kwaśna i cukier słodki. Umożliwienie dziecku rozwijanie zmysłów ułatwia radzenie sobie z emocjami. Dlaczego? 

 

Świat kolorów.

Węch, smaku, wzrok, dotyk i słuch to nasze zmysły. Dzięki nim jesteśmy w stałym kontakcie  ze światem i swoimi emocjami.

Gdy u dziecka pojawia się emocja na przykład słyszę „Ciociu, odczuwam
smutek” wtedy szybko wracamy do naszych zaprzyjaźnionych zmysłów.

Zmysł WZROKU – Jak wygląda Twój smutek? Jakiego jest koloru?

Zmysł SŁUCHU – Czy ten smutek coś mówi? Czy oddaje jakieś odgłosy?

Zmysł DOTYKU – Jaki on jest w dotyku? Możesz go dotknąć? Jest mały czy duży?

Zmysł WĘCHU – Czy on pachnie? A może już kiedyś czułeś taki zapach?

Zmysł SMAKU – A jak on smakuje? Czy Ty lubisz to jeść? A jakbyś chciał aby smakował Twój smutek? 

Dziecko zaczyna rozumieć występujące w nim emocje i akceptuje je.